Oorlogsverdriet

(Antwoord aan Pieter.)

Ik werd geboren en er was oorlog

ik groeide op als tweede generatie van

er ontstonden oorlogen

beelden stroomden mondjesmaat binnen

het journaal voor kinderen moest nog uitgevonden worden

niet bewust van leerde je op school

over veldslagen Napoleon, en andere grote namen

tot die oorlog aan de beurt kwam

die van nog even geleden waarin opa’s en oma’s

hadden gevochten, geprobeerd te overleven door te doen

wat zij goed achtten

oorlog die godvergeten oorlog

de Falklandoorlog, ook al nog zo ver

toch was er oorlog in de tijd van nu

oorlog in Joegoslavië, waar mensen

werden afgeslacht aan alle kanten

vluchtelingenstroom kwam ook onze

kant op, oorlog in Het Europa dat ze

eerst in z’n sop gaar mocht koken

tot Nederland ‘n vredesmissie

mocht sturen,….

….

11 september, ..

even dacht ik dat Wereld oorlog III

was uitgebroken, en weet nog

hoe verontwaardigd ik was dat

het leven hier, gewoon doorging

hoe durfden ze te lachen bij

de bakker, het was immers oorlog

er zijn mensen die zijn in oorlog geboren

die hebben nooit vrede gekend

zoals in Isreal, altijd angst voor

in geen bus veilig zijn, noch op de markt

het grote land Afrika, waar men

elkaar naar ‘t leven staat

en er maar een lontje hoeft te worden

aangestoken om de boel te doen

escaleren

de tel ben ik allang kwijtgeraakt

hoeveel mensenlevens

al die nodeloze oorlogen hebben gekost

de eerste winnaar moet nog geboren worden

maar verliezers, dat zijn wij allemaal

dan wordt er ‘n vliegtuig uit de lucht geschoten

in ‘n oorlog die niet de onze is

het feit dat de helft van de passagiers Nederlands is

raakt. raakt het, raakt het diep, het komt heel dichtbij

uit het leven gerukt te worden door ‘n oorlog

waar wij niets mee van doen hadden

het ongeloof de boosheid zelfs verdriet

het overkwam ook mij,

huil ik minder om al die moeders die

hun kinderen verliezen in al die onnodige oorlogen?

Mijn antwoord is ja.

ik kan niet het al het leed van de wereld

op mijn schouders dragen

Niet alleen liefde verbindt, maar ook verdriet

onmacht, dat raakt, ook al zijn ‘t allemaal

onbekenden.

Ik doe het zo, en jij doet het zus

het is allemaal goed. Zolang je

maar weet dat ik nog net zoveel

van je hou, als gisteren.

©Marjon 6 augustus 2014

1485061_712711385407120_1776521071_n

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s