Tag Archives: Den Haag

Opzoek naar de Architect van Valkenboskade 520 te ‘s-Gravenhage

Ik fietste op 9 februari voor de zoveelste keer over de Valkenboskade, en in eens viel mijn oog op dit pand aan de overkant van ‘t water. Het is in renovatie, maar wat ‘n schitterend pand, en het maakte mij nieuwsgierig, naar wie dit prachtige pand heeft ontworpen.

Bij thuiskomst ben ik op het internet aan ‘t zoeken gegaan, maar kon er niets over vinden. Toen heb ik de Gemeente Den Haag opgebeld, om navraag te doen. Ik kon een afspraak maken bij inzage bouwtekeningen van Den Haag, en dan kreeg ik ‘n uitnodiging, om deze te mogen komen bekijken. Wat leuk om in de geschiedenis van dit pand te duiken. Ik had op 13 maart j.l. een afspraak, en moest mij melden in het Atrium bij de Kavelwinkel. Of ik wel op tijd wilde zijn, want ik kreeg maar 1 uur de tijd om in deze papieren te neuzen. Uiteraard was ik op tijd, want ik was heel erg nieuwsgierig. Beneden gekomen, noemde ik mijn naam, en er werd een kartonnen doos tevoorschijn gehaald, met daarin ‘n map, met alle papieren over dit pand. Dit mocht ik allemaal lezen, en ik mocht ook foto’s maken. Uiteraard heb ik mijn camera meegenomen !

Hier is de geweldige tekening, van de voorkant van ‘t pand. Nergens wordt gerept over ‘n Architect, maar op deze laatste tekening staat de naam ‘ Hellendoorn’ . Prachtig dat oude handschrift ook, en de originele tekening van die tijd. Ik heb op ‘t internet gezocht naar ‘Hellendoorn’ Architect en dit is wat ik kon vinden :

Ik neem aan dat dit dezelfde Architect is geweest, al staat er niets over ‘t pand aan de Valkenboskade in deze stukken. Wat ‘n prachtige Villa heeft hij ontworpen, en hij heeft nog meer moois gebouwd, al staat niet alles meer. Wat ‘n ontzettend leuke zoektocht vond ik dit.

Ik wilde dit graag met jullie delen.

Lieve groeten,

Marjon

Home is not where you live but where they understand you.

~ Christian Morgenstern ~

It takes hands to build a house, but only hearts can build a home.

~ Author Unknown ~

Nederland is van #Ieder1 op 25 September 2016

Toen ik online vernam van het plan dat Nasrdin Dchar had gemaakt om ‘n parade te organiseren om het verschil te laten zien. Aangezien de politiek het niet doet, wij het moeten laten zien, dat we de verhuftering geen kans geven om blijven rondwaren.
nederland-is-van-ieder1
Werd er een dag gepland, 25 september, waarop we de zon bestelden, en gelijkgestemden samen vanaf de Bijlmer naar het Museumplein zouden lopen, om aan te geven, dat wij het samen moeten doen in deze samenleving, jong en oud, welke kleur je huidskleur ook is, welk geloof je ook aanhangt, we moeten het samen doen in de maatschappij, dus maak het verschil.
Groet elkaar weer, wanneer je elkaar ontmoet, knoop eens een praatje aan met een vreemde. Bekommer je om elkaar. Luister naar elkaar, en begrijp dat onze basis ‘n groot goed is.
Wij leven in ‘n land waar vrede is, waar men kan zijn wie hij wil zijn, en kan schrijven, zeggen tekenen wat hij/zij denkt.
Laten we trots zijn op Nederland, en laten zien dat wij het wel kunnen. En als Nederlanders zo samen het verschil kunnen maken.
Mensen die alleen maar haat kunnen zaaien, en hun vinger alleen kunnen leggen op punten waar het niet goed gaat, die kennen we maar al te goed. Ook weten wij wel beter, dan hier naar te luisteren, want het lost niets op.
De dag kwam, het was zonnig, en afspraken gesmeed, om samen met free huggers, de stoet te gaan lopen. Zo gezegd zo gedaan. Op naar het station Amsterdam Amstel, wij moesten rennen om de overstap te halen, maar wij waren ruimschoots op tijd, en zaten prinses heerlijk in de zon, te genieten. Op gegeven ogenblik zag ik ‘n dame met ‘n Geel Tshirt
” Nederland is van #Ieder1‘ En zei vertelde ons dat we ons aan de andere kant van het station moesten zijn, om zo aan te sluiten bij de stoet, die ging komen.
13a
Nadat onze Amsterdamse vrienden zich bij ons hadden gevoegd zijn we naar de achterkant gelopen alwaar overal gele ballonnen, vrolijke en gezellige mensen waren, die maar wat graag geknuffeld wilde worden.
Toen we hoorden dat de stoet er aan kwam, stond ik met mijn telefoontje vooraan, en wilde een brassband filmen, maar ik zag dat Nasrdin Dchar aankwam lopen, en zag aan zijn houding dat hij in alle bescheidenheid in aww was van al die mensen die op de been waren. Ik kreeg er kippenvel van. Wat ‘n mooie ziel is hij toch, en was blij dat ik ‘t gefilmd had.
Gewapend met ‘n bord, waarop Free Hugs duidelijk zichtbaar was, stapten wij de stoet in, en knuffelden links en rechts liefhebbers, en heb er velen vastgelegd.
40a
Achter ons liep een band, die geweldige muziek speelden, en waardoor de stemming opperbest was. Het was waanzinnig. Het was opvallend te zien hoeveel mensen in raamkozijnen stonden, en ons filmden. Zelfs oudjes stonden op het dak van hun te huis, en zwaaiden met zakdoeken.
65a
Waarom liep men niet mee? Het leek alsof zij opgesloten zaten op kleine balkonnetjes, terwijl de boodschap toch zo duidelijk was. Liefde, wat de wereld nodig heeft, en zeker ook Nederland, is liefde.
Warmte aardigheid, een aardig woord, begrip voor elkaar. Interesse, even een praatje, even een gebaar. om een verschil te maken.
Hoe mooi kun je het hebben in Nederland?
Toen we op het Museumplein aankwamen, stroomde het plein vol, alweer een kippenvel momentje, en heb vele vele mooie mensen geknuffeld.
128a
Zelfs een dame uit Costa Rica die zei :” Dit heb ik zo nodig ” En we bleven elkaar maar vasthouden. Het maakt zo ‘n verschil !
En het kost niets. Toen werd er op het podium gesproken, en gingen er arabische mensen zingen, waardoor er een gevoelige snaar bij mijn vrienden werd geraakt. Het was mooi, en indrukwekkend, vooral de jonge violiste, die geweldig speelde en daarna een Arabisch lied zong. Mijn Syrische vriend was in awww…
150a
Hoe kon dat, en zij vertelde aan Erik Couton, dat zij zo’n voorliefde had voor deze muziek, dat zij de taal had geleerd door het nummer wel 10000 x te beluisteren.
162a
Wat ‘n kanjer, het klonk geweldig.
Toen kwam er een jonge dame die het debat festival had gewonnen, en zette uiteen waarom zij hier was, en hoe zij vond dat we verder moesten.
165a
Daarna kwam een vriend van Nasrdin Dchar, die ‘n prachtig betoog had, dat mij tot tranen roerde,en wat ik vertaalde aan mijn Syrische vriend.
145a
169a
Nasrdin was onder de indruk, en benadrukte nogmaals waarom hij dit had opgezet.170a
De Dj Stef ging aan het werk.
Toen trokken de wolken zich samen, en begon het ‘n beetje te regenen. Ik moest naar de toilet, en samen met Monique gingen we opzoek naar ‘n plek, en liepen ons de rambam, maar uiteindelijk vonden we ‘n cafe, waar we eindelijk even konden plassen.
174a
Toen we terugliepen naar het veld, stroomde dat leeg, omdat de druppels dik waren, en het er naar uitzag dat ‘t niet op ging houden. Wat triest zeg.
Wij hielden het ook voor gezien, want ik ging mijn lijf ook aardig voelen. Wij werden begeleid naar de tram, en namen afscheid van de lieve mannen.
Op het station hebben we wat gegeten, en gingen toen op huis aan.
Wat ‘n geweldige dag was dit. Wat ‘n emotie, wat ‘n mooie mensen. Hopelijk zijn er vele zaadjes gezaaid.
Veel liefs
Marjon.
178a
En ik was nog op ‘t 8 uur journaal & werd geïnterviewd door SBS6
Dank voor ‘t lezen allen 😀

Stichting Blijf Vrouw vierde Lustrum in Nieuwe Kerk afgelopen maandag.

Stichting Blijf Vrouw in Den Haag zet vrouwen uit de regio Den Haag met een levensbedreigende ziekte en die verkeren in sociaal economische moeilijkheden in het zonnetje. Blijf vrouw steunt deze vrouwen met een verwenarrangement of vervult een ultieme wens.

Ik was ingegaan op de uitnodiging van Den Haag Direct om ‘n blog te schrijven dit jaar, over de Nieuwjaarsbijeenkomst van Stichting ‘ Blijf Vrouw’. Het stormde in Den Haag, en werd bijna omver geblazen toen ik ‘t Spui-trap van de tram opliep. Vlaggen wapperden en fietsen waren omgeblazen op het Spui. Ik besloot om gelijk naar de Nieuwe Kerk te gaan waar ik hartelijk werd ontvangen, en naar beneden werd begeleidt. Daar hing ik mijn jas op, en nam een lekker welkoms drankje, en liep wat rond totdat ik mijn vriendinnen vond, die ik hier vorig jaar ook tegen was gekomen, en over wie ik toen geschreven heb. Esther is een dame die met borstkanker gevochten heeft, en het heeft gewonnen. Al blijft toch altijd die vraag spelen, wat als..

Toen gingen we naar boven om een goede plek vooraan te bemachtigen. Zo kon ik alle sterren

goed zien en vastleggen op de foto. Er kwam een prachtige zangeres op het podium die de avond opende. Daarna kwam Joke Bruijs het toneel op, en haalde de oprichtster Hsin Lan Chung erbij. 6a

Toen zong er een blonde zanger, een prachtig nummer, en nog een andere zanger, ondersteunt door een Celiste. 7a

Toen zong de zoon van één van de oprichters een eigen geschreven nummer voor zijn moeder. 

Dat was zeer indrukwekkend. Marleen van den Broek nam daarna het stokje over, en zij deed het publiek meezingen met een paar geweldige nummers. 15a

Toen kwam er een magier op het podium, die zijn kunsten vertoonde. Ook met Wilma Nanninga. 20a

 

Waarna het blad ‘ Blij ‘ werd onthuld met vuurwerk. Het is ‘n prachtig blad, dat bordenvol interviews staat van vrouwen en gezinnen die te maken hebben gehad, met ziekte in de familie, van geliefden. Die het hebben overleefd, of nog steeds onder behandeling zijn, of reeds uitbehandeld, en zelfs overleden. Het is ‘n indrukwekkend document, dat ik dezelfde avond nog uitlas tijdens mijn tramrit naar huis. 27a

Toen was het pauze, en heb ik ‘n groep vrouwen op de foto gezet, die sinds juni 2015 bij Knetemann gym sporten op de dinsdag ochtend. De heer die dit op touw heeft gezet is Henk Hoen. Vol trots vertelt zij over het spinners – uurtje bij Knetemann. Hoeveel kracht zij daaraan ontleent, en zo ook andere vrouwen. Niet iedereen doet aan spinnen, anderen doen liever fitness. Doordat het de vrouwen zo’n goed doet, de saamhorigheid, en er toch even uit zijn, anderen ontmoeten, en toch op krachten blijven, wanneer je ziek bent, heeft Knetemann besloten dat de dames kunnen blijven sporten in zijn sportschool in de Cederstraat. Op 18 juni a.s. Is er een open dag bij Knetemann, en gaat Paula zelf een les voorbereiden en geven. Ik ga dan zeker even langs, en een kijkje nemen, en weer een blog schrijven over hoe het nu gaat met de dames. 47a

Hoe bijzonder is het, dat een groep vrouwen zich inzet, om vrouwen bij elkaar te brengen, na een herseninfarct, een tumor, of kanker, of wat voor vreselijke ziekte dan ook, en deze dames te willen verwennen met één dag even uit je comfortzone, even niet ziek zijn, even weg zijn uit de dagelijkse sleur. Dat is wat de stichting ‘ Blijf Vrouw ‘ doet. En blijft doen het komende jaren. 25a.1

Na de pauze werden we verwend met prachtige zangers & zangeressen wiens namen ik niet ken. Ook was Karin Bloemen weer van de partij, en zij had ‘n Italiaanse Dame meegenomen, die erg dun was, en prachtig uitgedost, en ‘ Con te partiro’ zong in haar eentje. 

 

Daarna nog ‘n nummer met Karin Bloemen. Toen werden mensen in het zonnetje gezet, en bloemen uitgedeeld, aan alle beschermvrouwen en heren, en mensen die deze stiching als vrijwilliger maken tot wat het is.

Het was ‘n geweldige avond, vol vrolijke gezichten, en mooie verhalen.

Voor meer foto’s nodig ik je uit naar mijn Facebookpagina te komen.

Groeten,

Marjon van der Vegt

Free Hugs waren weer Broodnodig !!!

Het is eigenlijk niet te beschrijven, maar toch ga ik ‘n poging wagen.

Free hugs vandaag uitdelen in Den Haag. Hoe gaat dat dan? Nou je vat ‘t plan

om Free Hugs uit te gaan delen in de stad en speciaal vandaag op 24 December.

Je maakt ‘n evenement aan op Facebook, en deelt dit met mindliked people, en je vraagt,

ga je mee knuffelen, ga je mee ga je mee? Benodigheden ? 1 Goed humeur, 2 sterke knuffelarmen, ‘n mooi hart, en ‘n bordje met daarop :” Free Hugs “ . Er hadden veel mensen gereageerd, om mee te doen, wat altijd te gek is, maar toch moet je altijd afwachten wie er daadwerkelijk komt ! Ik was al om kwart voor 11 in de Passage, om ‘n plek in te nemen, en om de mensen op te vangen 🙂

Ik stond daar lekker ‘n broodje te eten, mijn 10 uurtje, en toen kwam Paul aan! Dikke knuff die had ik alvast verdient. Toen kwamen ze allemaal aangedruppelt, en ik was onwijs verrast door Marjo Mijn buuf, die ondanks haar drukke schema TOCH gekomen was, en mijn goede vriend Gio, die dit allemaal voor ‘t eerst mee gingen maken. Esther en haar vriendin Anne waren ook van de partij. Helaas waren er ook mensen ziek, of te druk, maar dat mocht de pret absoluut niet drukken, en zo namen we allemaal ‘n plek in rondom de kerstboom, alwaar borden met Free Hugs werden neergezet, en men nam strategische plekken in.

Al gauw werd er geknuffeld, maar vooral veel gelachen, en velen een goede Kerst toegewenst.

Kinderen die spontaan een knuffel gaven, Chinezen die met Marjo en de kerstboom op de foto moesten, Esther die met haar open armen vele mensen wist te vangen, Paul die met zijn kerstmuts veel bekijks kreeg. En nog ‘n dame, van wie helaas de naam mij is ontschoten, de dame op blote voeten, Saskia & Diny onze knuffelkoningin, nog ‘n kanjer die altijd enthousiast is.

De blikken van mensen, die snel snel voorbij willen, maar bij wie we veelal toch ‘n glimlach getoverd kregen op hun gezichten. Mensen die ‘t resoluut afwezen, mensen die bedankten ervoor, en dus ook mensen die erbij stil stonden, en vroegen waarom we dit deden. Of dit vanuit ‘n stichting gebeurde. Wanneer je dan vertelt dat je dit doet, om mensen even stil te laten staan waar ‘t nou werkelijk om gaat. Van mens tot mens, even kwaliteit tijd, even echte aandacht voor elkaar, even die warmte voelen van de ander, die dat zo ontbeert, of die dat zo graag deelt. Het was soms heel emotioneel, omdat je zoveel voelt, wanneer je zo dichtbij mensen komt. Het maakt niet uit wie, ieder heeft zijn verhaal, net zoals wij. Ieder heeft zijn ups & downs, en goede en minder goede dagen. Maar daar stonden wij ‘n batterij aan lieve warme mooie zielen, die even hun dingen op zij hebben gezet, gewoon omdat het kan, omdat het zo broodnodig is. Om even stil te staan, bij waar het ook al weer om gaat in het leven. Al die oorlogen, al die ruzies al die haat? We moeten samen leven, en het samen doen. Dus laten we blij zijn met elkaar, en lief zijn voor elkaar. In ieder geval ‘n zaadje planten bij degene, die dat al even kwijt waren.

Er zijn zo ontzettend veel mooie dingen gebeurt vandaag, alleen maar door ‘t feit dat we vandaag knuffels hebben uitgedeeld ! Dat is zo indrukwekkend. Een van de mooiste opmerkingen vond ik :

We zijn immers allemaal verbonden “. Juist, dat zijn we ook, en daar moeten we weer naar toe terug. Dus laat ook dit de boodschap zijn voor deze Kerst. Het gaat niet om de cadeau’s en toeters en bellen, maar dat we met z’n allen Samen kunnen leven, en er zijn !!!

Ik wil alle Kanjers bedanken die er bij waren om dit Feestje tot ‘n goed eind te brengen !

Veel liefs,

Marjon.

Group IMG_6838

Monumentendag 2013 in Den Haag.

Ik had toegezegd, dat ik naar monumentendag zou gaan dit weekend.

Ik had mij voorgenomen om op zaterdag te gaan, maar ‘t regende pijpenstelen, dat ik besloot dat maar te bewaren tot Zondag. Ik had online gekeken wat er allemaal voor interessants te bezichtigen was, en was begonnen met op te schrijven wat ik allemaal wilde gaan zien.

10A IMG_0430

2A IMG_0417

Ik ging bij ‘t Hofje van Nieuwkoop beginnen, daar ben ik heel lang geleden wel eens geweest, maar was daar al zolang niet geweest, dat vond ik wel weer eens leuk te bezichtigen.

Het Hofje van Nieuwkoop in Den Haag dateert uit de 17e eeuw.

Johan de Bruijn van Buijtewech, Heer van Nieuwkoop en Achttienhoven, was één van de rijkste inwoners van Den Haag toen hij in 1657 overleed. Net een week eerder had hij zijn testament gewijzigd en bepaald dat op zijn tuinen aan de Warmoesstraat een hofje moest worden gebouwd voor arme of behoeftige weduwen. In tegenstelling tot het door zijn tante in Gouda gestichte Hofje van Buytenwech, dat uitsluitend voor arme katholieke vrouwen was bestemd, had De Bruijn van Buijtewech uitdrukkelijk bepaald dat de toekomstige bewoners van het hofje van Nieuwkoop niet geselecteerd mochten worden op grond van hun religieuze overtuiging.

Door wat grond te ruilen kon de hoofdingang aan de Prinsegracht komen, waar in de 17e eeuw veel mooie huizen stonden. Als architect werd voor Pieter Post gekozen. Er kwamen huisjes, negen privaten en een pomp. De huisjes werden in het begin gratis bewoond. Dit duurde niet lang, want Pieter Post had de kosten hoog laten oplopen.

De hoofdingang is aan de Prinsegracht, maar achterin de hof is een ingang die nu dagelijks wordt gebruikt. Recht tegenover de hoofdingang staat het Regentenhuis. In 1845 besloten de regenten de huisjes toch weer voor armlastige vrouwen te bestemmen. Van 1861 tot 1887 werd de Regentenkamer verhuurd aan de Pulchri Studio en daarna hadden beeldhouwer Charles van Wijk en de schilder Willem van Konijnenburg daar hun atelier. Er zijn verschillende verbouwingen en toevoegingen geweest maar de kwaliteit van het hofje ging achteruit.

Na het 300-jarig bestaan werd het Hofje in een stichting ondergebracht en besloten de regenten tot grondige restauratie, die in 1970 begon. Er zijn nu 62 huisjes, die in een rechthoek om de tuin staan. De pomp die nu in het midden van de tuin staat, is uit de 18de eeuw en staat op de plaats waar vroeger de privaten stonden. De oude pomp stond ergens in de hoek. “ Informatie van Wikipedia.

5 AIMG_0420

Toen wilde ik naar Prinsengracht 27, de Orde van Vrijmetzelaren maar deze bleek niet open te zijn.

Toen ging ik naar een binnentuin’ ‘t Hooftshofje ‘ in Assendelfstraat 53. Er waren meerdere mensen die nieuwsgierig waren, en de deur stond al open. Prachtige groene deuren, en ‘n plakaat aan de muur over de historie van dit hofje. Nu kwam ik in ‘n kleine maar zeer aangename binnentuin met in ‘t midden een interessant beeld. Geen idee van wie ‘t is. Daarachter was nog ‘n doorgang, en daar kwam ik uit in ‘n mooie achtertuin, waar de concierge met haar kinderen heerlijk in ‘t zonnetje zat, de zonnebloemen en hibiscussen ons bezoekers welkom heten.19A IMG_0446
Ik wilde opzeker de historische tuinen zien op de Dunne Bierkade, waar ik naartoe ben gefietst, maar zag niet dat er iets open was, en er hing ‘n poster op ‘t raam van kaartje 4 euro, en dacht de groeten, verderop stond er wel ‘n hek open, en ben daar ingelopen, het was ‘n achteraf straatje, waar ik ook nog nooit geweest was, dus heb daar ook wat foto’s geschoten.

34A IMG_0496

35A IMG_0498

Toen ging ik naar nummer 16 op de Dunne Bierkade, waar de deur openstond, en brutaal als ik ben liep ik naar binnen, ‘n mooi oud gebouw, en hoorde stemmen, er werd in ‘t Chinees & vertaald in ‘t Engels over ‘ The Lord’ gesproken. Het blijkt ‘n gebedshuis, en achterin was ‘n enorme zaal waar zij in de Heer kunnen zijn. Na ‘n foto te hebben gemaakt, ben ik er zo weer uitgelopen. Toen wilde ik naar de Gallerie van Prins Willem de 5e naast de Gevangenpoort. Toen ik daar aankwam, was ‘t druk, je mocht er gratis in, maar moest wel verplicht 20 minuten naar ‘n film gaan kijken, daar had ik niet zoveel zin in, heb ‘n paar kiekjes gemaakt, en heb mijn weg vervolgd. Ik had graag willen kijken op Kneuterdijk 1, een oud paleis van Wilhelmina, en op nummer 20 bij de Raad van State, dit was helaas allemaal dicht, zo ook de Rekenkamer op ‘t Lange Voorhout, daar waren wel de paarden bezig met de generale voor Prinsjesdag. Toen naar ‘t Korte Voorhout, waar ‘t Historisch Museum ook gesloten was helaas. Dat schoot lekker op.

Ik fietste door naar de Parkstraat om daar de Sint-Jacobus de Meerderekerk te bezichtigen, deze was wel open, en daar kreeg ik ‘n rondleiding.48A IMG_0515

De kerk werd in 1875-1878 gebouwd naar een ontwerp van de bekende architect Pierre Cuypers. Het is een driebeukige kruisbasiliek in neogotische stijl.52A IMG_0526

De halfingebouwde toren aan de voorzijde is 91 meter hoog en daarmee bijna de hoogste kerktoren van Den Haag. Bijzonder is dat de architect de steunberen aan de binnenkant van de muren plaatste om de beschikbare ruimte optimaal te kunnen benutten. Mede door de kostbare polychromie was de Sint-Jacobus de duurste Nederlandse kerk van de 19e eeuw. De hoogste toren is 91,50 m. , de Sint-Jacobs kerk of Grote kerk. bron wikipedia

57A IMG_0555

56A IMG_0552

Toen wilde ik nog op de Alexanderstraat 1 kijken, maar dat was dicht, evenals een ander adres in de Parkstraat. Evenals ‘t Mannenhuis in de Oude Molstraat, en een (schuil)kerk in de Juffrouw Idastraat bleken helaas gesloten. 65A IMG_0596

Toen besloot ik dat het wel genoeg was, en ben ‘n heerlijk bakkie bij de Wiener Konditorei gaan drinken. 75a IMG_0615

Al met al was ‘t een zeer leerzame middag, jammer dat ‘t niet duidelijk was wat nou wanneer open was en wat niet. Dank voor het lezen.

Lieve groeten Marjon.

Verhaal van ‘n antiheld.

Ik ben best ‘n held, zoals vandaag.

Vanmorgen, vrijdag 28 juni, ben ik toch in de tram gestapt, ondanks mijn waarschijnlijke slijmbeursontsteking in mijn voet. Ingezwachteld liep ik naar de tram, en daarna door de stad om de groep dierenliefhebbers te ontmoeten, om er met mijn camera verslag te doen van de demonstratie. Ik heb zitten dubben of ik wel zou gaan, ‘t regende, dus fietsen zat er niet in, en ik zou vanavond nog ‘n trip door de duinen moeten maken, de weerman voorspelde niet veel goeds, noch voor de heenweg, als wel de terugweg.

Dus ja, waarom zit ik dan ‘ s ochtends toch in de tram, op weg naar hartje centrum, alwaar ik naar ‘t Binnenhof wandel, om te zien waar de dierenliefhebbers zich ophouden. Dan zie ik ‘n handjevol mensen staan bij het monument van vrijheid van meningsuiting. Volle tassen met borden tegen dolfijnen in gevangenschap. Het druppelt zachtjes, en de politie loopt langzaam voorbij. Dan keren ze om, en lopen ze op ons af, om ons te vertellen, dat ‘t handiger is om op ‘t Plein te gaan demonstreren.

Zo gezegd zo gedaan, gelukkig is er een dierenliefhebber op de fiets, die andere plekken rondom ‘t Binnenhof aandoet, om dat kijken , of verdwaalde demonstranten wellicht daar staan, i.p.v. bij ons.

3 IMG_0589

Hoe hij ook fietst, hij ontmoet niemand. Het is eigenlijk ‘n veel te kleine opkomst, en al gauw voel ik mijn voet, maar wandel mee naar ‘t plein, waar wij onze actie voortzetten. Even later kwam Janet Mulder erbij, en zij is van de duidelijkheid en spreken vanuit haar hart, dus nam zij al gauw ‘t stokje over van Matthew, en vertelde de Hagenezen, en de Grieken, en alle andere toeristen wat zij vindt van dolfijnen in gevangenschap, en waarom wij, dierenliefhebbers, vinden dat dat afgelopen moet zijn.

Er zat ‘n grote groep kinderen midden op ‘t plein onder het beeld van Willem van Oranje, en Janet nodigde ze uit om te komen praten over de dolfijnen, maar zoals kinderen zijn, bleven ze lekker zitten waar ze zaten. Het was leuk te zien, hoe Janet erop afging om ze te vragen of ze van dolfijnen hielden, en ze zo aansprak, en uitlegde waarom wij er stonden, met spandoeken, en pamfletten.

22 IMG_0627

Janet is 1 van de vele kanjers, in dit hele gebeuren, waar ik grote bewondering voor heb. Natuurlijk zijn er veel meer 🙂 Al degene die zich in blijven zetten voor het welzijn van hen die geen mond hebben.

Toen was ‘t tijd voor de groep om de bus op te zoeken, die hun naar Brussel zou vervoeren.

34 IMG_0646

Ik ging ‘n bakkie doen bij de Wiener Konditorei. Even mijn voet laten rusten. Die voelde ik zeer zeker, en vroeg me af hoe dat vanavond moest? Nu maar eerst naar de tramtunnel, en dan naar huis en rusten, heel veel rusten tot dat ‘t tijd was op de fiets te stappen.

Thuisgekomen, had zoonlief de lunch al klaar, dus dat was fijn, zitten en voet omhoog, even rustig aan. Foto’s online bewerkt, en de beste online gezet. Gegeten, en toen met zoonlief gesproken, die nog even schapjes ging doen. Hij kwam terug met zijn vriendinnetje, voor wie hij pannenkoeken ging bakken 🙂 Zo hebben we met z’n drieën zitten praten aan tafel, wat erg gezellig was. Zo vloog de tijd. En toen was ‘t tijd voor mij om op de fiets te springen.

1 IMG_0656

Regenjas aan, camera in de tas, want ik zou foto’s maken vanavond. Van Theatergroep Draad. Zij doen aan theatersport. En Ik was er vorige keer bij, en zou foto’s maken, toen was Mijn batterij leeg, dus baalde als 10 stekkers. Dus nu was Ik goed voorbereid om er klaar voor te zijn. Met 4 vriendinnen heerlijk gegeten. Garnalen in Currysaus, die voor 1 van de dames te heet was, maar ik vond ‘m heerlijk.

7 IMG_0675

Daarna gingen we kijken naar de toneelgroep, en reserveerde de eerste rij, om goede foto’s te kunnen maken van de groep.

13 IMG_0689

Nog even snel plassen, en toen, klaar was ik ervoor. Caroline naast mij, de gasten waren ‘n beetje tam, en kwamen niet al te snel op gang. Maar toch leidde Tjitske de avond geweldig, en zo kwamen er toch verhalen los, waar hartelijk om gelachen werd. Ik schoot bijna 300 foto’s en had ‘n heerlijke avond. We moesten stoppen omdat ‘t lekte door ‘t zeil/plafond, zelfs op ‘n mengpaneel, wat toch ‘n beetje link werd.

55  IMG_0783

 

49 IMG_0770

 

76 IMG_0819

Maar genoten hadden we, en begonnen aan ‘t heerlijke toetje, verse aardbeien, met slagroom, en ‘n stukje heerlijke taart. We namen allemaal nog ‘n koffie, en genoten van de verhalen die toen loskwamen. Toen rekenden we af , terwijl de regen maar neerdaalde. Dat was balen, want niet alleen was ‘t winderig & regen, nu moest Ik alleen door dat stuk duin fietsen, met moeie & pijnlijke voet. Ik sjouwde met mijn camera goed ingepakt , en mijn capuchon vasthoudend in mijn andere hand door ‘t natgeregende zand, en zuchtte me ‘n ongeluk. Het was zo heftig, dat ik de garnalen voelde zwemmen in de curry, het was ‘n aardige tippel, en bovenaan de trap moest ik gewoon even op adem komen. Met fiets sleutel in mijn hand ontdeed ik mijn fiets van ‘t slot, gelukkig stond hij er nog, wat dan, als ‘ie er niet was geweest? … Nu nog deze erbarmelijke tocht door ‘t pikdonkere duingebied. Nou ben Ik wel ‘n held, maar ben toch twee keer zoveel meer held, als dat er iemand bij is,… dat was nu NIET ‘t geval, en ik moest echt naar huis, en ging voor de kortste weg.

Ik moest eerst ‘n heuvel oplopen, die ik echt niet op kon fietsen, en daar was ‘t toch nog beetje licht tenminste, en stapte op mijn fiets, en begon aan mijn barre reis, en ik zat nog nauwelijks op mijn fiets, blij dat ik 1 fel lampje op mijn jas had, anders was ‘t nog enger geweest, dan dat ‘t nu al was, en toen zag ik hoe ‘n vos voor mijn fiets langs schoot, en als ‘n haas maakte dat hij wegkwam, sjees dit begon al goed. Het regende dat ‘t goot, en wist dat ik nu naar ‘t ‘ overdekte’ gedeelte fietste, waar dus beduidend minder licht was, en ik zag toch echt geen hand voor ogen, en dacht sjees hoe kom ik hier in Godesnaam doorheen. Ik pakte mijn lampje, en scheen en scheen, en zag ‘n heel klein beetje weg voor me, waar ik me helemaal op focuste, en wanneer ik dacht dat ik bij die hobbels kwam, remde ik gelijk af, want ik kon nu niet vallen of iets van die ongein. Het was hopeloos donker, en keek gespannen de weg af, in hoeverre ik die zien kon. Ik hoopte zo dat ik niemand tegen zou komen onderweg, want dan…. ( welke gek zou er dan nu ook in die aardedonkere duinen rondlopen?)

Ik fietste en keek gespannen ‘t duinpad af, en hoopte dat ‘t eind weldra in zicht zou zijn. De regen kletterde neer, en ik was nu al zeiknat, op ‘t strand al, met tegenwind ploeterend door ‘t zand, en dan nu op weg naar de verharde weg. Daar kwam uiteindelijk ‘t eind van ‘t duinpad in zicht, dan moet je ontzettend slalommen voordat je op de weg bent , maar ik voelde me euforisch dat ik ‘t em toch maar ff geflikt had ! Ik fietste zo snel ik kon, naar de bewoonde wereld, naar huis, alwaar ik me ontdeed van al ‘t natte goed , en heerlijk bijkwam in de douche…

wat ‘n dag ! En nu lekker slapen 🙂

welterusten.

 Marjon