Noa is maar 17 jaar geworden: ‘Ik word losgelaten omdat mijn lijden ondragelijk is’

Noa is maar 17 jaar geworden: ‘Ik word losgelaten omdat mijn lijden ondragelijk is’

Hiermee word ik vanmorgen op maandag 3 juni 2019 wakker. Het maakt mij boos, en voel me machteloos.

Nog altijd zijn de woorden niet te vinden om uiting te geven aan wat seksueel misbruik met je doet. Vandaag is eens te meer bewezen dat de hulp nog altijd niet adequaat noch toereikend is anno 2019.

Ik schaam mij diep. Altijd heb ik iets willen doen met de kennis die ik heb opgedaan in de loop van mijn leven, hoe ik me staande heb weten te houden, hoe ik pas op mijn 30e erachter kwam dat ik een chronisch depressie had. Ik wist niet beter te zijn, dan wie ik ben ‘een overlever’’.

Dit jaar nog heb ik aangeklopt bij de stichting ‘ No Kidding’. Zij praten over seksueel misbruik, en geven voorlichting op scholen. Iets wat op mijn lijf geschreven is, en waar ik dolgraag mee aan de slag zou willen. Er zou ‘n training komen in Zuid Holland, en ‘t duurde en duurde, die werd afgeblazen. Ik kon naar Barneveld komen, dat geld heb ik niet, en er kwam zoveel ruis in mijn leven, dat ik ‘t op ‘n laag pitje heb moeten zetten.

Zo’n bericht als dat van Noa, maakt mij boos, furieus.

Toen ik 30 jaar geleden hulp zocht, voor het feit dat ik als 11 jarige seksueel misbruikt was, was er niets, er was helemaal niets. In de zin van adequate hulpverlening. Ik zat bij de Rutgerstichting in ‘n meidengroep, waar ze eigenlijk ook geen kaas hadden gegeten van dit onderwerp. Zij verwezen mij door naar Amsterdam. Het Dercksencentrum. Daar zaten allemaal pubers die tegen de leiding aan ‘t vechten waren.

Ik was 20, en ik was klaar om te leren, te groeien, te verwerken, maar ik ging meer die meiden helpen, dan iets anders. Ik kreeg gesprekken met mijn ouders, onafhankelijk van elkaar, want zij waren op mijn 3e al gescheiden. Beiden gesprekken liepen uit op één fiasco uit. Ook al was mijn broer bij beide gesprekken. Het was vreselijk. Mijn moeder was eigenlijk het grootste slachtoffer van dit alles, en niet ik, want ik maakte van een mug ‘n olifant. Ik zal die opmerking nooit vergeten.

Irritant om zo’n goed geheugen te hebben, want dan onthoudt je al die onzin voor de rest van je leven. Toen ik mijn vader vroeg wat hij er eigenlijk van vond, dat zijn dochter dit was overkomen zei hij ” Ik kan er niets van vinden, want het is nou eenmaal gebeurt’ Wat ‘n reactie he? Van je ’ vader’. Dat is ook ‘n predicaat die hij zeker niet verdient. Ik heb niet voor niets mijn moeders naam aangenomen, al is die relatie verziekt voor het leven.

Dus sja.

Maar terug naar Noa, 17 lentes, en dan 30 jaar later, te lezen, dat zij verloren is geraakt in het web dat hulpverlening heet. Ik heb vele vormen van hulpverlening gezien, goede, en zeker ook slechte hulpverlening. Waarin hulpverleners hun problemen aan mij gingen vertellen. Geweldig ! Waarom zou het inmiddels verbeterd zijn? Of was Noa niet te redden?

Er zijn zoveel boeken geschreven, door ervaringsdeskundigen, door psychiaters, door weet ik veel wie, en dan nog glipt Noa, van nog maar 17 lentes door de mazen van de wet.

Zij is niet de enige, onlangs overleed er nog ‘n jongen aan zelfmoord, doordat hij gepest werd. Deze dingen gebeuren iedere dag, keer op keer, misbruik, gepest worden, en deze kinderen glippen er tussendoor, door ‘n masker op te zetten, en niets te laten merken aan de buitenwereld, maar van binnen gaan ze dood van ellende.

Gisteren bij het Lagerhuis, was er een dappere dame, die vertelde over haar seksueel misbruik. Zij voerde een pleidooi, om hierin meer gesteund te worden, door de mensen om je heen. Geweldig, wat ‘n topper, om op tv zo’n betoog te voeren.

Helaas kwam deze roep voor Noa te laat. Maar er zijn nog vele Noa’s, die dagelijks moeten dealen met de gevolgen van seksueel misbruik. Laat ze niet in de kou staan. Blijf in contact met jouw eigen kinderen, en bespreek dit soort onderwerpen, juist met jouw eigen kinderen, opdat zij het zelf ook zouden kunnen signaleren, of er anders mee naar jou toe kunnen komen, waarop jij een volgende stap zou kunnen ondernemen. Te veel mensen kijken weg, en zeggen, da’s mijn probleem niet, 

De jeugd van tegenwoordig is juist onze zaak. Kijk niet weg, maar meldt jouw onderbuikgevoel, voordat het te laat is.

Spreek mij aan, als je behoefte hebt aan ‘n gesprek. Ik ben er.

Liefs,

Marjon

Studio shot of child holding a Why sign made of white paper with handwriting.

 

Advertisements

(Wat is)Wijsheid

Het is alweer een lange tijd geleden, dat ik schreef, er is veel gebeurt, heel veel eigenlijk.

Ik ben sinds een maand of twee in ‘n modus terecht gekomen van overspanning. Mijn lijf doet zoveel zeer, dat ‘t niet meer terug te brengen is naar ‘n normaal level. Mijn bloedwaarden zijn in orde, ik ga volgende week een echo van m’n knieholten laten maken om cyste uit te sluiten. Ik heb er weer ‘n medicijn bij, terwijl ik juist minder medicijnen wil slikken. Ik ben sinds 4,5 maand bezig met een grote verandering in mijn eetpatroon, en dat doet me goed, het is al min twaalf kilo, en op naar nummer dertien.

Ik vind het heel vervelend om te ‘zeuren’over mijn lijf, en doe dat liever niet. Toch baal ik ontzettend. A.s. zondag zou ik naar ‘n Zoomdag gaan, in de Botanische tuin in Utrecht. Ontzettend leuk om nu eindelijk fotografen van die website waar ik al zeker 5 jaar foto’s plaats in levende lijve te ontmoeten, en wat te leren over close up fotografie. Mijn benen doen zo’n zeer, en moet maandag vroeg op, om op stap te gaan, en na zo’n dag moet ik echt wel rusten, om ‘t bij te laten komen, om ‘t te laten helen.

Ik heb besloten niet te gaan….

Onzichtbaar, is het leven dat ik lijd. Iedereen heeft ‘t gevoel, Marjon, die is altijd opstap en onderweg. Niemand ziet, hoe de vork daadwerkelijk in de steel zit. Daarom voel mij al jaren lang een outsider, die geen echte aansluiting vind, bij wie dan ook.

Mensen die mij nodig hebben, weten mij te vinden, maar dat is van een andere orde.

Ik wens iedereen genoeg.

Marjon

 

 

Stel je eens voor

Stel je eens voor:
Je bent zwanger, en helemaal trots en happy, de zwangerschap verloopt voorspoedig, en de dag is daar. De weeën beginnen, en je doet je best, dan is het moment daar, je doet heel hard jouw best, en daar issie dan, een kleine smurf geboren, maar wat is dat nou, er zit nog ’n nummer twee, zweet druipt van jouw voorhoofd, en wederom doe je keihard je best, en ja hoor ook nummer twee is ter wereld, maar dan kan het feest nog niet beginnen, want nummer drie is in aantocht, en ook nog nummer vier. Wat ’n rijkdom, vier kleintjes, maar oh jee, hoe is ‘t toch mogelijk, er komt ook nog een nummer vijf !!!
Hoe goed heb je dat allemaal gedaan. Omdat ’t allemaal voorspoedig verliep kun je fijn naar huis, om daar intens te genieten van de kleintjes, en alsof je niets te doen hebt staat er een dozijn paparazzi voor jouw neus, terwijl jij daar de kids aan het voorzien bent van hen te voeden, en die paparazzi’s verdringen elkaar, om de beste shot te maken, en ze komen steeds dichterbij, zien ze dan niet dat ik net bevallen ben, en dat ik rust wil? De ene paparazzi is nog gekker dan de ander, ze zijn niet meer te tellen zoveel.
‘Halloooooooo !!!’ Wil ik gillen, maar ik ben maar ’n vos, en ik woon in het AWD. Mij wordt totaal geen rust gegund, om in alle rust met mijn kinderen in de weer te zijn, iedere dag opnieuw word ik belaagd door de paparazzi’s, want ja, het enige wat telt is de plaat. Dit zijn ‘echte natuurliefhebbers’, die alles doen voor al die geile likes online, en de complimenten.
Wat moet er gebeuren, om het door te laten dringen, om afstand te bewaren, en helemaal geen foto’s van ’n hol of ’n nest te maken van vogels, en hen de rust te gunnen, die ze verdienen, zelfs voor ’n foto. Volgens mij is dat ook een gouden regel, wanneer je van natuurfotografie houdt.
Ik erger me rot over de arrogantie van de mens, die maar vindt, dat zij overal bovenop moeten staan, want zij hebben plezier.
Ook erger ik me aan alle websites, en facebook-groepen, die zulk soort foto’s tolereren, want degene die dit toelaten geven daarmee stilzwijgend goedkeuring hieraan.
Beste mensen wordt wakker, fotografeer geen dieren in/bij/op/om hun nest, en laat ze met rust, hou afstand, en verdring je niet voor ’n foto, denk eerst eens na wat je nou helemaal aan het doen bent !
Ben je het hiermee eens? Deel dan dit verhaal, zodat zoveel mogelijk mensen dit lezen.
Hartelijk dank,
Namens moeder Vos & en haar 5 jongen.
gapende vos 2014
I-respect-nature

Leaving Neverland, gisteravond op tv 8 maart 2019 Bewijs…

Documentaire Leaving Neverland

Ik was 11, en had ‘n honger naar aandacht, aangezien ik zelf verwaarloosd ben in mijn jeugd. Er kwam een man in ons gezin, en dat was nog eens een aardige man ook. Mijn moeder gelukkig, gezelligheid erbij, en aandacht. Gerichte aandacht. Dit ging al vrij snel over in seksuele aandacht, iets waar ik als 11 jarige totaal niet mee bezig was. Maar hij wel. Hij zei dat ik het aan niemand mocht vertellen, want dan ging hij de gevangenis in, en dat wilde ik toch niet?
Hij kocht mooie cadeau’s waar ik oh zo blij mee was, en kreeg medelijden met hem, want ja, mijn moeder deed hem te kort. Ik weet nog dat ik in de klas zat en dacht, doet iedere vader dit nou met zijn dochter? Want ‘n vader heb ik nooit gehad.
Toen ik 13 was, kwam het uit, vond mijn moeder boekjes seks met jeugdigen, en heeft ze hem eruit gezet.
Toen ik 21 was heb ik met heel veel moeite aangifte gedaan, van dit misbruik, en moest ik tot in detail vertellen van de hoed & de rand. Hij zou dan opgeroepen worden, en dan zou ik wel horen wat er verder zou gebeuren.
Ik kreeg een telefoontje, dat hij was opgeroepen, en alles had ontkend.
Bewijs…. ik had geen bewijs,….
Wat nou bewijs? Ik was zelf het levende bewijs van wat er gebeurt was. Ik weet dat hij na mij nog meerdere slachtoffers heeft gemaakt, en hoop dat zij hem heel snel hebben aangegeven, want het bleef wel een aantekening, op zijn nog niet bestaande strafblad.
Gisteravond, hoorde ik de jongens, en het zou ‘n verdomd goede scriptschrijver geweest moeten zijn, die dit script zou hebben moeten geschreven, die ook zelf zou moeten zijn misbruikt, om deze verhalen, tot op de bodem in elkaar te moeten hebben gezet. Om dit bij elkaar te liegen.
Ik voelde ze, begreep ze. En niet alleen die jongens, die hele families erom heen, die MJ inpalmde, en ze liet vallen wanneer hij alweer ‘n ander had. Zoveel duidelijke signalen, achteraf.
Want zou jij jouw 7 jarige zoontje bij een 34e jarige onbekende man op de slaapkamer laten slapen? Zelfs al heette hij Michael Jackson.
MJ leek zelf wel een kind, met z’n Neverland, die zich liever in z’n bed verschanste en tekenfilms keek.
Triest, maar gebruik deze film in ons voordeel, en neem vriendschappen van mensen in jouw nabije omgeving onder de loep. Stop onderbuikgevoelens niet weg. Let op onze kinderen, want 1 op de 3 meisjes wordt nog altijd seksueel misbruikt anno 2019, bij de jongens ligt dit percentage lager, maar ieder kind dat misbruikt wordt, is er 1 te veel.
Marjon.

Chronisch ziek  2018-2019

Ik heb hier al eens eerder over geblogd in 2015. Inmiddels zijn we 3 jaren later, maar er is nog geen reet verandert. Ik was afgelopen jaar overgestapt naar Friesland verzekering, omdat zij ‘t ‘meest betaalbaar’ uit de bus leken te komen, qua fysiotherapie. Opeens had ik ’n incasso op mijn nek, of ik even wilde betalen. Het bleek niet dat ik achterliep met mijn maandelijkse betaling, maar dit was ‘gewoon ‘ de eigen bijdrage. ‘Mogen wij even vangen?’ Aldus de Friesland.

Ik heb voor hulp aangeklopt bij de Gemeente, help, hoe moet ik dit betalen met mijn WAO? Zij gooien hun handen in de lucht, ‘ nee, hier is geen potje voor’ Dis nou ’n typisch gevalletje ‘ zoek ’t maar uit ‘.

‘Is de verzekering van de Haagse Gemeente niets voor jou?’ Klonk ’t vanuit die hoek. Ik moet toch wat, ik kan toch niet zo verder.

Ook weet ik dat ik niet kan switchen, met ’n schuld, bij een zorgverzekering ,dus geld geleend, om die fucking eigen bijdrage te kunnen betalen. En dus te kunnen switchen, maar waar naartoe?

Het onderzoek begon : https://www.denhaag.nl/nl/zorg-en-ondersteuning/haagse-zorgverzekering.htm

Deze verzekering is in ’t leven geroepen, voor de armen in Den Haag.

Voordelen: De gemeente betaalt mee aan de verzekering, en het volledige eigen risico van 385 Euro betalen zij, die hoef je niet te betalen. Een uitgebreid pakket met ruime aanvullende vergoedingen voor brillen, tandarts en fysiotherapie. Uitgebreid?

Je krijgt 9 behandelingen op jaar basis, en voor de rest kun je met jouw pies naar de dokter.

fibro8

Voor ’n chronisch pijn patiënt is fysiotherapie van levensbelang, om goed te kunnen blijven bewegen, en pijnvermindering door het losmaken van alle spieren. Dit zelf betalen a 30 euro per x? Maal 4x per maand? Da’s 120 euro per maand, van een WAO inkomen hou ik dit geld niet over om te zeggen, ja doe ik, en dan neem ik alleen ’n basis verzekering. Want wat als er iets gebeurt?

Dus deze verzekering is voor de armen van de stad, maar als chronisch zieke & arm, sta je totaal buiten spel. Deze verzekering is alleen toereikend voor arme mensen die gezond zijn, en niets nodig hebben.

Heb ik niet al eens gezegd, wat een smerige zooi die zorgverzekeraars zijn? Hoe zij alle macht in handen hebben, en hoeveel mensen hierdoor tussen wal & schip vallen. Waarom komt alle druk op hen neer, zij die het niet kunnen betalen, maar het zo nodig hebben, maar moeten kiezen tussen een boterham kunnen eten, of jezelf te verzekeren voor het geen je mankeert.

Sommige verzekeringen bieden je fysiotherapie aan, zoveel je nodig hebt, maar keuren je af als klant omdat je het nodig hebt. Volg jij het nog?

Ik heb geschreven naar ReumaNederland, om hen om hulp te vragen, zij boden een collectieve verzekering aan via ReumaNederland, maar die zou nog duurder uitvallen, dan dat ik nu heb afgesloten, met ’t afbetalen van mijn eigen bijdrage kom ik nu neer op 190 euro per maand.

Ik vind ’t van den zotte, waar zijn alle andere mensen die in dit zelfde pakket zitten? Ja als Chronisch ziek zijnde krijgen wij jaarlijks een bijdrage van maar liefst 125 euro, om den wonde te verzachten….

Heb ik ’n keuze? Of heb ik geen keuze? Ik heb mijn ziekte niet gekozen.

when you ask a fibro person

Maar ik heb wel te dealen met het rechtse beleid, waardoor het sappelen zal blijven, om mijn hoofd boven water te houden. En daar ben ik zeker niet de enige in !

De allerbeste wensen voor 2019 toegewenst !

here is to a year of better habits positive thinking

Afgelopen zaterdag knuffels uitgedeeld 22 dec 18

16a

Afgelopen zaterdag was het zover. Het lustrum van @Freehugs070 . Hoe konden we dit feest mooier beginnen, dan met een knuffel van onze Haagse Burgemeester Pauline Krikke. Wij kregen allemaal 1 voor 1 een knuffel, en daarna gingen we met haar op de foto.

Daarna zijn we met z’n allen naar het Lange Voorhout gewandeld, gevolgd door ‘n journaliste van Den Haag 92 FM. Zij wilde wel ‘ns zien hoe dit in z’n werk ging. Onderweg deelden we al vele knuffels uit aan mensen die graag een knuffel wilden. Dat begon al goed. Op de Kerstmarkt zelf, hing er ‘n hele goede sfeer, en wij hebben twee uur onophoudelijk staan te knuffelen, met jong en oud.

De mensen waren meer open dan voorheen, leek ‘t wel, we hadden ook meer knuffelaars bij ons, maar de meesten openden hun armen, en jonge kinderen, kwamen steeds weer terug voor ‘n knuffel, of vlogen ons in de armen. Het was één groot feest.

Hoe mooi is het, om even stil te staan bij die ander, even een knuffel te geven, en ‘n klein praatje, of alleen de beste wensen. Uit te leggen, waarom wij even stil willen staan bij degene, wat er achter zit. Hoe mooi ‘t was, werd duidelijk, toen de organisatie van de Kerst markt naar ons toekwam en ons zei, dat wij zo’n positieve sfeer meebrachten, en dat zij hier heel erg blij mee waren. Wat voor ‘n mooier compliment konden we krijgen dan dat?

De journaliste van Den Haag 92FM zag het voor haar ogen gebeuren, en zei ‘in ‘t begin kon ik me er niet veel bij voorstellen, maar nu ik er met mijn neus bovenop sta, zie ik wat ‘t met mensen doet, en dat is zo ongelofelijk mooi ‘ . Dat is ook de boodschap die wij willen brengen. Even stil staan bij die ander. Omdat ‘t kan, omdat ‘t nodig is, meer liefde en warmte in Den Haag rond te strooien, en te hopen dat wij zaadjes hebben geplant voor een ander.

De journaliste heeft ‘n prachtig filmpje gemaakt over onze middag die jullie hier kunnen bekijken

Met deze blog neem ook ik afscheid van Den Haag Direct. Een plek, waar wij onze mening konden geven over Haagse zaken, culturele zaken konden delen, en genieten van elkaar. Helaas is dit het einde, maar hoop jullie bloggers, en iedereen anders nog te zien 0p 14Februari Hou de website op Facebook in de gaten!!!

Iedereen een liefdevol, gezond, en knuffelbaar 2019 toegewenst, en tot volgend jaar.

23a

580399_1175328032501181_165437493320715123_n

Lustrum @FreeHugs070 in Den Haag

Free Hugs Lustrum

Vijf jaar geleden is het begonnen. Toen hebben Cis Deyl en ondergetekende het plan opgevat om Free Hugs op te zetten in Den Haag. Ik wist van het bestaan hiervan door Cyrille van Bragt. Zij organiseerde dit evenement al jaren in Eindhoven. Cis en ik hebben een paar bordjes gemaakt, een pagina @FreeHugs070 aangemaakt op Facebook. Ook heb ik toen een twitteraccount @FreeHugs070 aangemaakt,  om zo bekendheid te geven aan onze actie.

Cis en ik zijn met een handjevol mensen begonnen op 24 december 2013, en hadden geen idee wat we konden verwachten. Dit bleek al snel een geweldig evenement te zijn, waarin wij overspoeld werden met positieve reacties, in ieder geval toverden we vele glimlachen op gezichten van de passanten, en zij die durfden gaven ons een knuffel, en we hebben maar zelden iets negatiefs ervaren door de jaren heen. De vreemdste vraag was wel ‘ wat kost dat’ ? De samenstelling van knuffelaars is door de jaren heen verandert, maar de intentie helemaal nooit.

Ons uitgangspunt was en is: niet iedereen heeft het gemakkelijk met Kerst, om gezellig samen te zijn met familie, die niet bij iedereen aanwezig zal zijn, door wat voor reden dan ook. Er zijn vele redenen denkbaar waarom mensen het moeilijk kunnen hebben rondom de Kerst tijd. Wij willen deze mensen graag een hart onder de riem stoppen in de vorm van een welgemeende knuffel.

Ook staan wij op Valentijnsdag, omdat de liefde ook niet voor iedereen vanzelfsprekend is. Niet iedereen is ‘n geluksvogel om ‘n partner in zijn/haar leven te hebben, dus voor al die mensen die ‘n Valentijn ontberen, staan wij ook weer in de stad om belangeloos knuffels uit te delen, aan een ieder die hier behoefte aan hebben.

In het kader van het pesten, hebben wij ook een paar keer een knuffelmiddag georganiseerd, om de mensen bewust te maken van het feit: dat aardig zijn voor een ander niets hoeft te kosten, maar het zoveel goeds teweeg kan brengen.

@Freehugs070 is opgericht om meer liefde rond te strooien, om positieve aandacht te hebben voor hen, die daar behoefte aan hebben. Het is ‘n kleine moeite, maar altijd een groot plezier.

Aanstaande zaterdag vieren wij ons vijfjarig jubileum. De knuffels die we hebben uitgedeeld in de loop der jaren hebben zijn niet te tellen. De mooie glimlachen, en verhalen zijn ontelbaar, en hopelijk heeft dat een zaadje geplant bij degene die ‘n knuffel ontving, om dit voort te zetten, en zo de wereld een stukje mooier te maken. Want samen moeten we het doen. Wil jij ons komen versterken?? Je bent van harte welkom om 12.30 uur bij Du Passage om daar een drankje te nuttigen, alvorens wij de Kerstmarkt opgaan, om daar mensen te verrassen met een heerlijke knuffel van 13.00 – 15.00 uur. Je kunt je aanmelden op onze site op Facebook.

Free Hugs? Nee die kosten niks !

 

Cis & Marjon